All for Joomla All for Webmasters

فصلنامه شماره 25-26

سرمقاله

استعمارگران معارف وحیانی، سعی بلیغ نمودند، تا بتوانند مردم را از سرچشـمه ی زلال علوم و معارفاهل بیت عصمت و طهارت جدا سازند و برای رسیدن به این هدف شوم و نامشروع خود از هیچ خدعه و نیرنگی فروگذاری نکردند تا عاقبت با شناختی که نسبت به عظمت و جلال معارف قرآن و عترت داشتند آراء و افکار بشری را ـ از تصوف و عرفان و یونانیات ـ که نقطه ی مقابل علوم قرآن و عترت بود وارد عقاید مردم کردند. آنها می دانستند که اگر ساکت بنشینند و اقدامی نکنند و مردم به وصیت پیامبر خود عمل کنند که فرمود:

«إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ مَا إِنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا ابداً كِتَابَ اللهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي وَ إِنَّهُمَا لَنْ يَفْتَرِقَا حَتَّى يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ»(1)

آن روز، روزی است که دنیا از دست دشمنان مکتب وحی خارج و عالم در نظر آنها تیره و تار خواهد شد و روز پایان سلطه ی شیطان و شیطان صفتان است.

احتمال وجود دو خدا یا بیشتر و تفاهم آنها در اداره جهان

چکیده:

مرجع بزرگ شیعه حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی در پاسخ به این سؤال که اگر در جهان دو خدا باشد و با هم کاملاً تفاهم داشته باشند چه می شد؟ می فرمایند: اولاً تعدد خداوند محال و ممتنع و غیر ممکن است و این مطلب را بر اساس مبنای اصـالة الوجـود و نیز مبنای اصالَة الماهیـه به اثبات می رسانند و در مرحله بعد به توالی فاسد تعدد اله می پردازند آنگاه نتیجه می گیرند که در جواب فرض عدم تمانع و تخالف بین دو اله باید گفت کلام در صحت تمانع است نه در وقوع تمانع و صحت تمانع برای اثبات توحید کافی است.

چگونه درس خواندن عیب بود؟

در شماره های پیشین، گوشه ای از عقاید و آراء بزرگان صوفیه درباره ی عقل و عشق و استدلالات عقلی و علوم نقلی و دانش های آموختنی را از اندیشه ی شکوفانه ی مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی مطرح کردیم و اکنون در این شماره و در ادامه بحث گذشته پاسخ این مرجع بزرگوار شیعه در مورد آن عقاید باطل را مطالعه بفرمایید.

سنخیت، عینیت یا تباین!؟ (4)

حضرت علامه سید جعفر سیدان

خلاصه جلسات قبل

تا اينجا بيان شد كه در ارتباط با مسأله نسبت حق متعال با كائنات نسبت هاى بينونت، سنخيت، عينيت و گاهى هم مظهر و ظاهر مطرح مى باشد و چنانكه در جلسه اول بيان شد روش بحث نيز تعقل در وحى است. يعنى پس از اثبات ذات مقدس حضرت حق اثبات رسالت و نبوت و وحى به عقل و با حفظ جايگاه عقل بايد از منبع وسيع بى خطاى وحى استفاده و با چراغ عقل از اين منبع ارزنده بهره مند گرديم.

تا كنون مقدارى از بحث با اين روش تعقيب و از آيات و روايات، بينونت به معناى عدم اشتراك در حقيقت و عدم سنخيت بين حضرت حق و كائنات به وضوح استفاده گرديد همچنين دليل هاى متعددى كه با مسأله سنخيت متناسب بود گفته شد و تالى فاسدهايى هم براى سنخيت مطرح شد. در اين جلسه ابتدا به بعضى از سؤالاتى كه در جلسات گذشته ـ در مورد سنخيت ـ مطرح و مخدوش شد مجدداً به صورت عمومى نيز اشاره مى گردد و سپس به مسأله عينيت و متون مربوط به اين مسأله پرداخته خواهد شد.

محی الدین در آیینه ی فصوص (قسمت سیزدهم)

چکیده:

متفکر بزرگ شیعه در اینجا سخن خود را با این سؤال آغاز می کند که آیا خداوند در آفرینش عالم و بقای آن وجود متعال خودش را به کار گرفته است؟ آنگاه کلامی از محی الدین در این رابطه نقل می کند که او می گوید «همان طور که انسان تا وقتی انسان است که روح و جسمش با هم باشند وقتی که روح از بدن جدا شود آنچه می ماند دیگر انسان نیست. پس اگر (مثلا) وجود خدا از عالم جدا شود دیگر عالمی نمی ماند.» علامه ی رضوی به نقد حکیمانه ی این کلام می پردازد و می فرماید اساساً محی الدین و پیروانش یعنی صدرائیان وقتی که در مورد خداوند بحث می کنند دقیقا در مورد یک موجود حادث، موجودی که همه ی قوانین مخلوقات بر او مسلط است، بحث می کنند. حضرت آیت الله رضوی مطالب کامل و جامعی را در این موضوع به خوانندگان عزیز ارائه می دهد که جای هیچ گونه شک و شبهه ای باقی نمی گذارد.

Top