All for Joomla All for Webmasters

فصلنامه شماره 33-34

پیرامون پیام استاد جوادی آملی برای کنگره ی قاضی

«آیت الله سید ابراهیم سید علوی»

اشاره:

در سال 1390ش کنگره ای در بزرگداشت مرحوم قاضی برگزار شد که آقای جوادی آملی پیامی به آن کنگره فرستاد و در آن پیام با الهام از مثنوی مولوی عشق را بر تعقل مقدم داشته و به نوعی به وحدت وجود و موجود اعتراف نموده است.

نویسنده ی این اثر گرانبار مقاله ای در پاسخ پیام آقای جوادی آملی تحت عنوان «بیانی پیرامون پیامی» به آن کنگره ارائه داد که نورالصادق آن را تقدیم خوانندگان عزیز می نماید.

عقل و دامنه حجیت آن و رد فلسفه و عرفان صوفی

«علی اکبر جوکار (محقق حوزوی)»

اشاره:

نویسنده ی فاضل و پژوهشگر حوزه در این اثر گرانبار ابتدا 12 دلیل از ادلّه ی کسانی که دخالت فلسفه در شناخت خدا را صحیح می دانند مطرح کرده و به پاسخ علمی آن می پردازد که نورالصادق شش دلیل اول را فعلا در این شماره تقدیم خوانندگان عزیز می نماید و بقیه را انشاءالله در شماره های بعد.

اخلاق و معارف

(شوق وصال [11])

«علامه ی فقیه آیت الله حاج شیخ حسن صافی اصفهانی(ره)»

اشاره:

علامه ی فقیه حضرت آیت الله حاج شیخ حسن صافی اصفهانی(ره) در این اثر گرانبار در ادامه ی تفسیر اجمالی سوره ی عصر چهار خصوصیت را برای انسان کامل ذکر می نمایند که عبارتند از ایمان، عمل صالح، توصیه ی به حق و توصیه ی به صبر و به تبیین آن می پردازند و اشاراتی نیز به طالحان دارد و کلام شیخ محمد عبده در تفسیر آیه ی «فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ...» را نقد می نماید آنگاه به مباحثی چون: مؤمنان بدکار، نقش توبه،نقش شفاعت، کافران قاصر، نعمت یافتگان، مغضوبان، ضالین و کامل غیر مکمل می پردازد.

شرح رساله اعتقادات علامه ی مجلسی قدس سره

«حجت الاسلام و المسلمین سید قاسم علی احمدی»

اشاره:

نویسنده ی فاضل و پژوهشگر پرتلاش ما در شرح و توضیح این بخش از اعتقادات علامه ی مجلسی که فرمود: «واجب است در اصول و فروع دین و امور معاش و معاد و جمیع امور خود از محمد و آل محمد تبعیت کنیم» چهار فایده را تحت عناوین زیر مطرح می کند و به تفصیل در مورد هر یک سخن می گوید:
1- جواز تمسک به ادله ی نقلیه در عقاید.
2- این که ادله ی نقلیه اقوی دلیل است بر توقیر و تثبیت ایمان در قلوب.
3-در این که آیا پیش از اثبات خدا و رسول می توان به کتاب و سنت استدلال کرد یانه؟
4-روش برداشت صحیح از معارف قرآن و عترت.

آیا آیه ی شریفه ی

«وَ تَرَى الجِبَالَ تحْسَبهَا جَامِدَةً وَ هِىَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ صُنْعَ الله الَّذِى أَتْقَنَ كلُ َّ شىَ ْءٍ إِنَّهُ خَبِيرُ بِمَا تَفْعَلُونَ»

دلالت بر رقص دارد؟!

اشاره:

فلاسفه و عرفا غالباً از آیات قرآن برداشت هایی می کنند که بر خلاف موازین و معیارهای تفسیری می باشد. گاه مطلب فقط خلاف اصول تفسیر است و با اصول وحیانی و قطعی مکتب منافاتی ندارد در این صورت می توان آن مطلب را در زمره ی خطاهای فراوان آدمی به شمار آورد اما گاهی این تفسیر به رأی ها نه تنها خلاف موازین تفسیر است بلکه با اصول قطعی وحیانی هم مخالفت دارد مانند تفسیر به رأی آقای دینانی در مورد آیه ی 88 سوره ی نمل «وَ تَرَى الجِبَالَ تحْسَبهَا جَامِدَةً ...» که آن را به رقص تفسیر می کند و نتیجه می گیرد که رقص مولوی و صوفیان حرکتی است از نقص به سوی کمال!!

Top