All for Joomla All for Webmasters

فصلنامه شماره 10

سرمقاله 

علی معجزاتی

آنان که به حکم «بل هو آيات بيّنات في صدور الذّين او تو العلم و ما يجحد بآياتنا الاّ الظّالمون»(1) حقيقت قرآن را در سينه ها دارند، بايد يگانه مرجع بشريت در هدايت هاي علمي و معرفتي باشند.

از بزرگ ترين و سخت ترين ستم ها که بر اين چهارده نور مقدس مي رود اين است که آنان را از اصلي ترين منصب الهي شان که همانا هدايت و تعليم و تربيت است، کنار زده و نه تنها در بعد سياست و حکومت بلکه در بعد هدايت و تعليم و تربيت و معارف ديني، ديگران را عَلَم کردند و بدين ترتيب معادن علم الهي و مخازن اسرار خداوندي را از حياتي ترين و بديهي ترين جايگاهشان که هدايت بشريت است ساقط نمودند امّا آيا فقط مخالفين؟ نه، بلکه به اصطلاح دوستان و موافقين هم.

تشبیک اصابع در مصافحه

مرجع عالیقدر شیعه حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی

 سؤال :

صوفيه در مصافحه با دو دست و بوسيدن دست‌ها پس از مصافحه اهميت بسيار مي‌دهند، و در اين راستا به اين حديث از «عيون اخبار الرضا(علیه السلام)» اشاره مي‌کنند: «عقد البيعة‌ هو من أعلي الخنصر الي أعلي الإبهام و فسخها من أعلي الابهام الي أعلي الخنصر» و به روايت «سليم بن قيس» از «سلمان فارسي» اشاره مي‌کنند که در آن «سلمان» نقل مي‌کند: «چون مردم با ابوبکر بيعت کردند،‌خدمت اميرالمؤمنين (علیه السلام) آمدم در حالي که آن حضــرت مشغول غسل دادن بود عرض کردم: ابوبکر بر منبر پيغمبر(صلی الله علیه و آله ) قرار گرفته و مردم با او بيعت مي‌کنند و راضي نيست که با يک دست بيعت کنند.» و غرض اين است که بگويد در صدر اسلام، ‌مصافحه با دو دست بوده است و همچنين به حديث «تشبيک اصابع» در هنگام مصافحه به اين لفظ «شبک أصابعه في أصابعه» اشاره کرده و مي‌گويند: چون مقصود از «تشبيک»، ‌چنگ کردن همه انگشتان نيست و در هيچ تاريخ و خبري نرسيده است، ‌پس نزديک‌تر به اخبار همان مصافحه‌اي فقري است؛ ‌و در مورد بوسيدن دست هم به خبر «ابي خالد قماط» از حضرت باقر(علیه السلام) استشهاد مي‌کند که فرمود: «انّ المؤمنين اذا التقيا و تصافحا ادخل الله يده ايديهما فصافح اشد هما حباً لصاحبه.» که ظاهراً مقصودشان اين است که چون خدا دست خود را ميان دو دست آن‌ها مي‌برد، ‌بايد آن دست را که خدا با آن مصافحه کرده ببوسند.

ماهيّت ماه و مسئله ي رؤيت هلال 

مرجع عالیقدر شیعه آيت الله العظمي سيد محمد باقر شيرازي

حضرت آیت الله سید محمد باقر شیرازی قال الله تعالي: «هو الذي جعل الشمس ضياء و القمر نوراً و قدره منازل لتعلموا عدد السنين و الحساب»(1)

يکي از مسائل مهمي که در بشريت از ساليان دراز بلکه از آغاز خلقت بين دانشمندان مورد بحث و تبادل نظر بوده و هست مسئله ي ماه است هم از جهات تکويني و هم از جهات تشريعي.

زماني عده اي بسياري از فلاسفه ماه را عقل عاشر حساب نموده و راز علم خلقت و آفرينش را با قانون پوسيده و جعلي خود که «الواحد لا يصدر منه الا الواحد» به نظر خود حل نموده و مدت زيادي فکر بشر را به آن مشغول نمودند و تا الان هم کم و بيش مشغول داشته و دارند و حال آن که اندک اثري به مقصد خود نداشته و ندارد، و اين حقاً کمال بي عقلي و کوته فکري است، ماه هر چه هم رتبه و آثار و مقامي تکويناً و تشريعاً داشته و دارد مع ذلک يک کره خاکي کوچکي بيش نيست و او را عقل عاشر حساب نمودن و رابط بين خالق و خلقت ساير مخلوقات دانستن از موارد غلو روشن مي باشد و شباهت زيادي به غلو درباره ي حضرت عيسي (علیه السلام) و حضرت اميرالمؤمنين (علیه السلام) دارد و يک سبب براي عدم پيشرفت در اکتشافات و علوم همين اوهام بوده و هست، و حقاً همان قسم که نويسندگان در کتاب مغز متفکر جهان اسلام حضرت صادق(علیه السلام) بيان کرده اند حدود هزار سال بلکه بيشتر درهاي آسمان را با فکر بطلميوسي و افلاک پوست پيازي و امثال آن بستند (و به بيان مرحوم آقا سيد جمال الدين اسدآبادي: «فلاسفه خِردها را محروم ساختند و آنها را به عقول عشره و افلاک تسعه و به خزعبلات مشغول ساختند») و موجب پيشرفت ننمودن در اکتشافات و نيازمند بودن به ملل غرب شدند.

ايدئولوژي اسلامی (قسمت چهارم)

آيت الله حاج سيد حسن فقيه امامي

سوال: اگر دين فطري است چرا بسياري از انسانها به هيچ ديني پايبند نيستند؟

جواب :

ممکن است در نوع غرايزي که انسان دارد به جهت ابتلاء به يک بيماري، آن غرايز تضعيف يا براي مدتي تعطيل گردد. مانند مريضي که در اثر پاره اي از بيماريها حس گرسنگي را از دست مي دهد يا ممکن است در اثر مبارزه با يکي از تمايلات فطري، آن غريزه را در مزاج خويش خفه و خاموش نمايد. ولي اين مبارزه نمي تواند هرگز واقعيت فطري را از ميان ببرد. مثلاً تمايل جنسي يک واقعيت فطري انکار ناپذير بشري است، ولي در طول قرنهاي متمادي ميليونها مردم به نام تارک دنيا در اروپا و به نام مرتاض در هند با اين تمايل مبارزه کرده اند و با زور و فشار آن را در خود خفه نموده اند و به دست فراموشي سپرده اند. آيا مي شود با اين عمل، واقعيت فطري تمايل جنسي را نابود کرد(؟)

عرفان چيست و عارف کيست؟

آیت الله حاج شیخ جعفر سیدان


«قُل انما اَنا بشرٌ مثلُكُم يوحي اليّ، انَّما اِلهُكم اِلهٌ واحِد فَمَن كان يَرجوا لقاءَ ربَّهِ، فَليَعمَل عَمَلاً صالِحا وَ لا يُشرك بعبادَةِ رَبّه اَحَداً»

در ارتباط با معرفت حداقل معرفت پروردگار طبق حديثي بيان شد که «ادني المعرفة چيست؟» به عرفان هاي انحرافي هم پرداخته خواهد شد البته در حد توضيح صحيح.چون مهم اين است که در مسائل مختلف انسان حق را بيان کند تا حقيقت روشن شود.

نيازي نيست که از باطل ها يکي يکي صحبت بشود، بلکه اگر انسان در هر مسئله اي دانست که «حق» چيست، به همهي «ئيسم ها» و «مکتب ها» و تفکرات گوناگون انديشه هاي مختلف از قديم و جديد هم که برخورد کند گرچه الفباي آنان را هم نديده و فاقد اطلاعات باشد هنگامي که حق برايش آشکار شود خوب مي فهمد که به چه نحوي وارد شود، خارج شود و چگونه پاسخگو باشد. مهم آن شناخت حق و خبّرويت پيدا کردن در جهت حق است.

Top