All for Joomla All for Webmasters
وصیت نامه امام حسین (علیه السلام)

وصیت نامه امام حسین (علیه السلام)

بسم الله الرحمن الرحيم. هذا ما أوصي به الحسين بن علي إلي أخيه محمد بن الحنفية: أن الحسين يشهد أن لا إله إلا الله وحده لا شريک له و أنَّ محمداً عبده و رسوله جاء بالحق من عنده و أن الجنة حق و النار حق و الساعة آتية لاريب فيها و أن الله يبعث من في القبور و إني لم أخرج أشراً و لا بطراً و لا مفسداً و لا ظالماً و إنما خَرَجْتُ لطلب الإصلاح في اُمة جدي(صلي الله عليه و آله ) أريد أن آمُرَ بالمعروف وانهي عن المنکر و اسير بسيرة جدي و أبي علي بن أبي طالب. فمن قبلني بقبول الحق فالله أولي بالحق و من رد علي هذا أصبر حتي يقضي الله بيني و بين القوم و هو خيرالحاکمين، و هذه وصيتي إليک يا أخي! و ما توفيقي إلا بالله، عليه توکلت و إليه أنيب.


امام حسين(علیه السلام) هنگام حرکت از مدينه به سوي مکه اين وصيت نامه را نوشت و با مُهر خويش ممهور ساخت و به برادرش محمد حنفيه تحويل داد: بسم الله الرحمن الرحيم...؛ اين وصيت حسين بن علي است به برادرش محمد حنفيه. حسين گواهي مي دهد به توحيد و يگانگي خداوند و اين که براي خدا شريکي نيست و محمد(صلی الله علیه و آله و سلم) بنده و فرستاده ی اوست و آئين حق (اسلام) را از سوي خدا(براي جهانيان) آورده است و شهادت مي دهد که بهشت و دوزخ حق است و روز جزا بدون شک به وقوع خواهد پيوست و خداوند همه انسان ها را در چنين روزي زنده خواهد نمود.

 

امام در وصيت نامه اش پس از بيان عقيده خويش درباره توحيد و نبوت و معاد، هدف خود را از اين سفر اين چنين بيان نمود:

من نه از روي خودخواهي و يا براي خوشگذراني و نه براي فساد و ستمگري از شهر خود بيرون آمدم؛ بلکه هدف من از اين سفر، امر به معـروف و نهي از منکر و خواسته ام از اين حرکت، اصلاح مفاسد امت و احياي سنت و قانون جدم، رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) و راه و رسم پدرم، علي بن ابيطالب(علیه السلام) است. پس هر کس اين حقيقت را از من بپذيرد (و از من پيروي کند) راه خدا را پذيرفته است و هر کس رد کند (و از من پيروي نکند) من با صبر و استقامت (راه خود را) در پيش خواهم گرفت تا خداوند در ميان من و بني اميه حکم کند که او بهترين حاکم است. و برادر! اين است وصيت من به تو و توفيق از طرف خداست، بر او توکل مي کنم و برگشتم به سوي اوست.

خواندن 316 دفعه
Top