فصلنامه نور الصادق

اشعار شيخ بهايي در مذمت فلسفه

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)
منتشرشده در: مجله نورالصادق شماره 7

 اشعار شيخ بهايی در مذمت فلسفه

 

 

  

ای کرده به علم مجــــــــــــــــــازی خوی                نشنیده ز عــــــــلم حقیقـــــــــی بوی

 

سرگــــــــرم به حکمت یونــــــــــــــانی                 دلســـــــرد ز حکمــــــــــت ایــــمانی

 

در عــــلم رسوم چو دل بـــــــــــــستی               براوجت اگر ببـــــــرد، پســـــــــــــتی

 

یک در نگشـــــود ز مفتـــــــــــــــاحش               اشکال افــــــزود ز ایضــــــــــــاحــش

 

ز مقاصــــد آن، مقصـــــــــــــــد نایاب               مطالــــــع آن، طــــــــــــــــالع در خواب

 

راهــــــــــــی ننمـــــــــــود اشــاراتش             دل شاد نشــــــد ز بشـــــــــــاراتــــش

 

محصـــــــول نداد محــــــــــــــصل آن              اجــــمال افـــــــــــــــزود مفــــــصل آن

 

تا کـــــی ز شفـــــــــــــاش، شفا طلبی               وز کاــــسهٔ زهر، دوا طلبــــــــــــــــــی؟

 

تا چنــــــد چـــــــــــــون نکبتیان مانی               بر سفرهٔ چرکیــــــــــــــــن یونــــــــانی

 

تا کــی به هزار شعـــــــــــــف لیسـی               ته ماندهٔ کاســــــــــــــهٔ ابلیــــــــــسی؟

 

سؤرالمــؤمن(1)، فرمــوده نبی               ازسؤرارســــــــطوچه می‌طلـــــــــــبــی؟

 

سؤر آن جـــــــــــــو که به روز نشور                 خواهی که شــــــــــــــوی با او محـشور

 

سؤر آن جو که در عرصـــــــــــــــات                ز شفاعت او یـــــــــــــــــــــابی درجات

 

در راه طریــــــــــــقــــــت او رو کن                با نان شریــــــــــعت او خو کـــــــــــــن

 

کان راه نه ریب در او نه شک است                  و آن نان نه شـــــور و نه بی‌نمک است

 

تا چــــــــــــند ز فلــــــــــسفه‌ات لافی                وین یابس و رطـــــــــــب به هم بافی

 

رسوا کردت به میــــــــــــــــان بشر             برهان ثبــــوت «عقل عشـــــــــــــــر»

 

در سر ننـــــــــهاده، بجـــــــــز بادت              برهان «تنــــــــــــــاهی ابعـــــــادت»

 

زان  فکر که شد به هیولا صـــرف               صورت نگرفت از آن یــــــــــــک حرف 

 

 

تصدیق چگونه به این بتــــــــــوان               کاندر ظلــــــــــمت، برود الــــــــوان

 

علمی که مطــــــالب آن این است                بی‌شبهه، فریب شیــــــاطیـــــــن است

 

تا چند دو اســـــــــبه پی‌اش تازی                   تا کی به مطالـــــــــــــــــــــعه‌اش نازی؟

 

وین علم دنــــی که تو را جان است               فضلات فضـــــــــــــــــایل یونان است

 

خود گو تا چند چو خرمــــــــگسان                 نازی به سر فضــــــــــــــــــلات کسان!

 

تا چند ز غــــــــــــــــــایت بی‌دینی                  خشت کتبــــــــــش بر هم چیــــــــنی؟

 

اندر پی آن کتـــــــــــــب افــــــتاده           پشـــــتی به کتـــــاب خــــــــــــداداده

 

نی رو به شریــــــــعت مصطفوی                نی دل به طریـــــقت مرتضـــــــــــــوی

 

نه بهره ز علـــــم فروع و اصول                شرمت بادا ز خــــدا و رســــــــــول (2)

 

 

پی نوشت ها:
------------------------------------


(1)مانده خوراک.

(2)ابواب الهدي، ص7ـ10؛ فلسفه و عرفان از نظر اسلام، تأليف محمد صدرزاده، ص 158.

خواندن 903 دفعه
آخرین ویرایش در چهارشنبه, 08 دی 1395 ساعت 09:46

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید